Όριο πηλίκου
Το όριο ενός πηλίκου είναι το πηλίκο των ορίων όταν ο παρονομαστής δεν τείνει στο μηδέν. Όταν τείνει, απλοποιούμε πρώτα.
Με μια ματιά
Αν και , τότε . Το ίδιο ισχύει για το γινόμενο, χωρίς τον όρο για το μηδέν. Όταν ο παρονομαστής τείνει στο μηδέν, απλοποιούμε πριν πάρουμε το όριο.
Έστω και . Τότε , και αν , .
Το αποτέλεσμα, όπως εξετάζεται.
Κοντά στο η μοιάζει με τη σταθερά και η με την . Το γινόμενο και το πηλίκο σταθερών είναι σταθερές. Αν το πηλίκο δεν έχει νόημα ως σταθερά και ο κανόνας δεν λέει τίποτα: εκεί χρειάζεται δουλειά.
Γιατί ισχύει, χωρίς όρια.
Η μορφή δεν είναι αριθμός. Είναι ένδειξη ότι αριθμητής και παρονομαστής έχουν κοινό παράγοντα που μηδενίζεται στο . Παραγοντοποιούμε, απλοποιούμε τον κοινό παράγοντα (επιτρέπεται, γιατί κοντά στο όριο) και εφαρμόζουμε τον κανόνα στο απλοποιημένο πηλίκο.
Πώς προκύπτει, βήμα βήμα.
Μορφή
Ζητούμε το . Η αντικατάσταση δίνει .
Παραγοντοποιούμε: , και για το πηλίκο ισούται με .
Σκέψου το επόμενο βήμα πριν το ανοίξεις.Άρα το όριο είναι .
Λυμένο παράδειγμα σε 3 βήματα.