Μάθημα 69 από 102

Περιορισμοί στις αντιδράσεις οξειδοαναγωγής

Επιλέγεις τους μικρότερους θετικούς ακέραιους συντελεστές σε πλήρως δοσμένη αντίδραση και εργάζεσαι μόνο μέσα στα εξεταζόμενα όρια της μεθόδου μεταβολής του αριθμού οξείδωσης.

Πηγή: Σχολικό βιβλίο, σελ. PDF 160, σελ. βιβλίου 159, methodology steps 3 έως 5; σελ. PDF 161, σελ. βιβλίου 160, worked example 6
Αναγνωριστικό πηγής
itye.textbooks:8547/2550
Θέση στην πηγή
PDF p. 160, printed p. 159, methodology steps 3 to 5; PDF p. 161, printed p. 160, worked example 6

Οι αποθηκευμένες σελίδες μένουν σε αυτή τη συσκευή. Συνδέσου για να τις βρεις σε άλλη συσκευή.

Με μια ματιά

Σε πλήρως δοσμένη αντίδραση καθορίζεις τους συντελεστές από τις μεταβολές των αριθμών οξείδωσης, χωρίς να προβλέπεις προϊόντα. Απλοποιείς την αναλογία με τον μέγιστο κοινό διαιρέτη, ισοσταθμίζεις το υδρογόνο και ελέγχεις το οξυγόνο. Ολοκληρώνεις όταν διατηρούνται τα άτομα κάθε στοιχείου και οι συντελεστές είναι η μικρότερη αναλογία θετικών ακεραίων. Χρησιμοποιείς τη μέθοδο για λογιστική παρακολούθηση αριθμών οξείδωσης και ηλεκτρονίων, όχι τη μέθοδο ημιαντιδράσεων.

Κεντρική ιδέα

Στην εξέταση εφαρμόζεις τη μέθοδο μεταβολής του αριθμού οξείδωσης σε αντίδραση της οποίας δίνονται όλοι οι αντιδρώντες και όλα τα προϊόντα. Καθορίζεις τους συντελεστές από τις μεταβολές των αριθμών οξείδωσης. Απλοποιείς την αναλογία με τον μέγιστο κοινό διαιρέτη. Έπειτα ισοσταθμίζεις το υδρογόνο και ελέγχεις το οξυγόνο. Ολοκληρώνεις την ισοστάθμιση χημικής εξίσωσης μόνο όταν διατηρείται ο αριθμός των ατόμων κάθε στοιχείου και οι συντελεστές αποτελούν τη μικρότερη αναλογία θετικών ακεραίων.

Δεν προβλέπεις ούτε ανακαλείς προϊόντα. Δεν χρησιμοποιείς τη μέθοδο ημιαντιδράσεων ούτε ιοντοηλεκτρονικές ημιαντιδράσεις. Δεν θεωρείς εξεταστέο το αρχικό τμήμα των πολύπλοκων αντιδράσεων, από τον τίτλο του έως και το ονομασμένο παράδειγμα του ιωδίου με πυκνό νιτρικό οξύ. Δεν χρησιμοποιείς ηλεκτρόλυση, συμβολισμό ημιστοιχείων, δυναμικά ηλεκτροδίων ή υπολογισμούς του νόμου Faraday. Στην παρούσα ενότητα χρησιμοποιείς μόνο λογιστική παρακολούθηση αριθμών οξείδωσης και ηλεκτρονίων. Δεν εισάγεις ορισμούς μεταφοράς πρωτονίων ή οξεοβασικούς υπολογισμούς.

Παράδειγμα

Ξεκινάς με αντιδρώντα το SO2\chem{SO_2} και το πυκνό HNO3\chem{HNO_3} και με προϊόντα το H2SO4\chem{H_2SO_4} και το NO2\chem{NO_2}.

Σκέψου το επόμενο βήμα πριν το ανοίξεις.

  1. Δείξε το βήμα 1

    Καταγράφεις τη μεταβολή του θείου από +4 σε +6 και τη μεταβολή του αζώτου από +5 σε +4, ώστε να συγκρίνεις το μέγεθος των 2 μεταβολών.

  2. Δείξε το βήμα 2

    Αντιστοιχίζεις 1 μεταβολή του θείου με 2 μεταβολές του αζώτου, οπότε βάζεις συντελεστή 2 πριν από τα HNO3\chem{HNO_3} και NO2\chem{NO_2}.

  3. Δείξε το βήμα 3

    Γράφεις την ισοσταθμισμένη εξίσωση:

    SO2+2HNO3⟶H2SO4+2NO2\chem{SO_2}+2\chem{HNO_3}\rxn \chem{H_2SO_4}+2\chem{NO_2}
  4. Δείξε το βήμα 4

    Μετράς τα άτομα και βρίσκεις σε κάθε μέλος 1 άτομο θείου, 2 άτομα υδρογόνου, 2 άτομα αζώτου και 8 άτομα οξυγόνου.

  5. Δείξε το βήμα 5

    Ελέγχεις τους συντελεστές 1, 2, 1 και 2 και βρίσκεις μέγιστο κοινό διαιρέτη 1, άρα έχεις τη μικρότερη αναλογία θετικών ακεραίων.

  6. Δείξε το βήμα 6

    Χαρακτηρίζεις το SO2\chem{SO_2} ως αναγωγικό σώμα και το HNO3\chem{HNO_3} ως οξειδωτικό σώμα.

Συχνά λάθη

  • Προσπαθείς να προβλέψεις προϊόντα. Επιστρέφεις στους δοσμένους τύπους και αλλάζεις μόνο τους συντελεστές.
  • Χρησιμοποιείς τη μέθοδο ημιαντιδράσεων. Επιστρέφεις στις μεταβολές των αριθμών οξείδωσης της δοσμένης μοριακής εξίσωσης.
  • Σταματάς μετά τους συντελεστές των μεταβολών. Ισοσταθμίζεις το υδρογόνο και ελέγχεις το οξυγόνο.
  • Διατηρείς συντελεστές που έχουν κοινό διαιρέτη μεγαλύτερο από 1. Διαιρείς όλους τους συντελεστές με αυτόν.
  • Στην αντίδραση του διοξειδίου του θείου με πυκνό νιτρικό οξύ παραλείπεις τον συντελεστή 2 πριν από το NO2\chem{NO_2}. Ξαναμετράς τα άτομα αζώτου σε κάθε πλευρά.

Φορτώνεται η αποθηκευμένη πρόοδός σου.

Η πρόοδός σου

Κατακτάς την ενότητα με τουλάχιστον 3 σωστές λύσεις και βαθμό τουλάχιστον 70%. Η ανάγνωση καταγράφει μόνο πότε την είδες.